Home / Artykuł  / Wychowanie w duchu wspólnotowości

Wychowanie w duchu wspólnotowości

Obecnie możemy oglądać postępujący proces odhumanizowania społeczności przebiegający na różnych poziomach.

Po części jest to skutek dynamicznego rozwoju technologicznego. Możemy zamówić taksówkę lub umówić wizytę u specjalisty bez konieczności wypowiedzenia choćby jednego słowa. Coraz częściej w powtarzalnych, czysto technicznych zadaniach zastępują nas inteligentne maszyny. Jednak nie jest to jedyny czynnik, który powoduje, że przestajemy zwracać na siebie uwagę.

Komunikację międzyludzką i dialog w warunkach „face to face” nierzadko z własnej woli zastępujemy kontaktem za pośrednictwem Internetu. To także sprawia, że więzi między nami słabną, a my, zamknięci w naszych domach, za pośrednictwem telefonu lub komputera staramy się utrzymać pozorny kontakt z innymi.

Przyczyną postępującego odhumanizowania jest także obecny sposób wychowania, nauczania i egzaminowania. Często o naszej wartości decyduje suma punktów zdobytych w tym czy innym teście. Tymczasem wynik z egzaminu często ma się nijak do rzeczywistości, w której liczy się umiejętność rozmowy z drugim człowiekiem, zaradność, opanowanie.

W tej chwili egzaminuje się studentów przy pomocy testów. A kontakt lekarza z pacjentem jest kontaktem fizycznym i werbalnym.
~prof. Mikołaj Spodaryk

Dlatego ważne jest, żeby nieco odwrócić ten trend, zwrócić uwagę na to, jak istotne są kontakty międzyludzkie w budowaniu naszej przyszłości. Co prawda, nie jesteśmy w stanie zatrzymać postępu technologicznego, ale już nasze właściwe podejście do kontaktów międzyludzkich to umiejętność, którą możemy w sobie wypracować. Od najmłodszych lat powinniśmy uczyć dzieci o istotnej roli wspólnotowości w życiu społecznym. Jest to zadanie nie tylko dla rodziców, ale też wychowawców, opiekunów… A także liderów. Potrzebę tę dostrzegła Anna Michalak Pawłowska – twórczyni teatru młodzieżowego „Pantera” oraz późniejsza założycielka i dyrektorka warszawskiego domu kultury „Dorożkarnia”. Lata swojego dzieciństwa spędziła w zespole „Gawęda”. To tam doceniła wartość ciężkiej pracy oraz wspólnego działania. W późniejszym dorosłym życiu zawsze kierowała się doświadczeniami wyniesionymi z zespołu.

Mieliśmy takie „13 praw Gawędy” i tam było napisane, że pracujemy na rzecz innych. Przez wszystkie te lata byliśmy uczeni, że ta praca na rzecz drugiego to jest super wyzwanie.
~Anna Michalak-Pawłowska

Rzeczywiście, doświadczenie wyniesione z „Gawędy” sprawiło, że Anna Michalak-Pawłowska poświęca swoje życie pracy z innymi i na rzecz innych. Edukację kulturalną traktuje jako narzędzie w misji wychowania społeczeństwa w duchu odpowiedzialności za siebie i innych. Takim narzędziem może być także nauka, sztuka, sport, duszpasterstwo, harcerstwo… Natomiast wieloletnia dyrektorka „Dorożkarni” postawiła właśnie na edukację kulturalną, która jest najbliższa jej sercu. Dzięki temu praca stała się jej pasją. Wszystkie zadania od lat wykonuje z taką samą chęcią i zaangażowaniem. To poświęcenie się edukacji najmłodszych ciągle daje wymierne rezultaty.

Mam dziś olbrzymią satysfakcję, kiedy widzę, że te tysiące młodych ludzi, których wychowałam, to są bardzo ciekawi ludzie, którzy prowadzą obecnie swoje własne projekty w ramach biznesu, organizacji pozarządowych i różnych inicjatyw społecznych.
~Anna Michalak-Pawłowska

Dzięki zaangażowaniu przywódców z misją w edukację, dzieci już od najmłodszych lat dowiadują się jak ważne są takie wartości jak empatia, szacunek, odpowiedzialność. Uczą się pracy w zespole, poznają swoje możliwości oraz ograniczenia, wyrastają na mądrych obywateli i dobrych, zaangażowanych, rozsądnych liderów mających na względzie dobro nie tylko swoje, lecz większej społeczności. Powinniśmy korzystać z dobrodziejstwa nowych technologii, ale aby nie przyniosły nam one więcej szkody, niż pożytku, musimy z nich mądrze korzystać i pamiętać, że nawet najdoskonalsza technologia nie zastąpi nam bezpośredniego kontaktu z drugim człowiekiem. Wreszcie, to tylko dzięki wspólnej, ustawicznej pracy osób będących „przed nami”, obecny dynamiczny rozwój stał się możliwy.

NO COMMENTS

POST A COMMENT